Donna – Woon/werkgebouw

Donna is een beetje een buitenbeentje tussen de gebouwen aan de Philitelaan. Enerzijds sluit het betonnen gebouw aan bij het naastgelegen Klokgebouw en het betonnen Bold aan het begin van de laan, maar de transparantie van de voorgevel met zijn grote dubbelhoge raampartijen in combinatie met de terugliggende onderste drie bouwlagen, maken het gebouw in deze straatwand toch de uitzondering.

Het gebouw is met zijn stoere betonskelet en zijn grote maar compacte volume ontegenzeggelijk een robuuste verschijning. Door een afgewogen compositie van grote ramen en geprofileerde betonvulling in combinatie met terugliggende loggia’s en balkons is een gevoel van zwaarte echter vermeden.

Totdat je het gebouw bekijkt vanaf de andere zijde van het spoor. De bewoners daar hebben zicht op een vrijwel geheel gesloten achtergevel waar je niet bepaald vrolijk van wordt.

De onderste zeven lagen zijn bestemd voor kantoren. De vier verdiepingen daarboven bevatten werklofts en woningen. De beide entrees daarvoor zitten, nauwelijks herkenbaar, aan de zijkanten van het gebouw.

De woningen en werklofts zijn gegroepeerd rond een binnentuin. Een dubbelhoge loggia biedt een spectaculair uitzicht over het Ketelhuisplein. Een breed raam aan de spoorzijde kijkt uit over oostelijk Eindhoven.

De term binnentuin suggereert misschien iets meer dan wat het in werkelijkheid is. Door het minimale grondpakket is het namelijk niet meer dan een sedumdak. Wat overigens best heel mooi kan zijn, maar van een echte tuin kun je dan natuurlijk niet spreken. Een paar bescheiden plantenbakken bieden iets meer gronddekking voor wat vaste planten. Bomen zijn hier beslist onmogelijk. En dat had deze, op zichzelf niet onplezierige ruimte, best kunnen gebruiken.

Het materiaal- en kleurgebruik doet trouwens vermoeden dat hier een ernstige bezuinigingsslag overheen is gegaan. Het grijze plaatmateriaal met dopjesbevestiging oogt ronduit armoedig en is aangebracht in een onbegrijpelijke kleurverdeling. Ook de doorvalbeveiliging in de lofts lijkt slachtoffer van bezuiniging. De robuuste uitvoering mag dan enerzijds passen bij de uitstraling, de dranghekuitvoering met dikke bovenbuis op zit-ooghoogte noopt bewoners echter tot de vraag wanneer de tijdelijke hekken zullen worden verwijderd.

De ooit getoonde kunstwerken aan de onderzijde van overstekken en loggia’s moeten nog worden aangebracht of zijn wegbezuinigd.